Blog

काठमाडौं । नेपाली कांग्रेसका महामन्त्री गगन थापाले जिल्ला शिक्षा कार्यालय पूर्णरूपमा हटाउनुपर्ने बताएका छन् । बुधबार सिंहदरबारमा बसेको शिक्षा, स्वास्थ्य तथा सूचना प्रविधि समितिको बैठकमा विद्यालय शिक्षा विधेयक, २०८० माथिको छलफलमा उनले नेपालको संविधानले जिल्ला शिक्षा कार्यालयलाई नमान्ने भएकाले पूर्णरूपमा हटाउनुपर्ने बताए ।

उनले शैक्षिक गुणस्तर परीक्षण केन्द्र नभई प्राधिकरण बनाउनुपर्ने प्रस्ताव गरे । शैक्षिक गुणस्तर परीक्षण केन्द्र स्वायत्त हुनुपर्ने भन्दै उनले स्वायत्त भएमात्रै राम्रोसँग काम गर्न सक्ने बताए ।

उनले शिक्षकलाई प्रतिष्ठा बढाउने, सेवा सुविधा बढाउने कुरा खुलेर गर्न पनि आग्रह गरे । मिलान गर्ने कुराको सन्दर्भमा शिक्षकको उत्तीर्णाङ्क ५० प्रतिशत अनिवार्य राख्नुपर्ने उनको भनाइ छ ।

“जिल्ला शिक्षा कार्यालय पूरै हटाउनुपर्छ । किनभने हाम्रो संविधानले यसलाई मान्दैन । त्यसकारण यसलाई हटाउनुपर्छ । शैक्षिक गुणस्तर परीक्षण केन्द्र होइन, प्राधिकरण हुनुपर्छ । यो समय अटोनोमस हुनुपर्छ । त्यसपछि बल्ल यसले हेर्न सक्छ । नत्र शिक्षा मन्त्रालयअन्तर्गतकै विद्यालयहरू शिक्षा मन्त्रालयको सामान्य एउटा केन्द्रको रूपमा राखेर शिक्षा मन्त्रालयले ओभरअल विद्यालयको कुरा हेर्न सक्दैन,” थापाले भने ।

सांसदसमेत रहेका थापाले विद्यालयका लागि मापदण्डमात्रै नभई स्रोतको सुनिश्चितता पनि हुनुपर्ने बताए ।

खै बाबा, के दिउँ उपहार आज कुशेऔंसीको दिन?
हेर्नुस् त, बाबा, मेरा हातहरू आज पनि खाली नै आएका छन्। तर, हजुरको लामो आयु र हजुरकै लागि यी हातहरू जोडिन बाहेक अरू कुनै मन्दिर बाँकी छैन।
हजुर सधैं भन्नुहुन्थ्यो, “दुःखपछि सुख आउँछ, आतिएर केही हुँदैन। समयसँगै आफूलाई ढाल्दै जानुपर्छ।” बाबा, म त्यही समयको पर्खाइमा छु अझै पनि।

हजुरको लगनशीलता र त्याग म कहिल्यै बिर्सन सक्दिनँ। कलिलो उमेरमै परिवारको जिम्मेवारी बोकेर बाहिरिनुभएको हजुर, अनि त्यहाँ गरेको सङ्घर्ष म कसरी बिर्सन सकुँला र?
हजुरको लगन, मेहनत, र समर्पणकै कारणले आज यहाँसम्म आइपुगेका छौं।
हरेक बाटो सजिलो लाग्छ हामीलाई, किनकि कठिनाइको काँडा पन्छाउन हजुर नै अगाडि हिँड्नुभएको छ।

बाबा, हजुरको हातको स्पर्शले अझै पनि मेरो मनमा अनौठो सान्त्वना दिन्छ। हजुरको माया र हेरचाहले मलाई कहिल्यै एक्लो महसुस हुन दिएको छैन। समयले कति धेरै कुरा परिवर्तन गर्‍यो, तर हजुरको अनुहारको त्यो मुस्कान अझै पनि मेरो हृदयमा गढेर बसेको छ। हजुरको आँखा भरिएको माया सम्झँदा मेरा आँखा पनि आँसुले भरिन्छन्।

आज मलाई त्यो कुराको महत्त्व अझ बढी महसुस भएको छ, जुन हजुरले सधैं भन्नुहुन्थ्यो, “मानिस भएपछि व्यावहारिक हुनुपर्छ। किताबको ज्ञान त जसले पनि लिन सक्छ।”
तर, जीवनको यात्रा कठिन हुन्छ, र जब थकानको आभास हुन्छ, तब किताबमा लेखिएको शब्दभन्दा पनि जीवनको पाठ अझ धेरै सम्झना आउँछ।
बाबा, हजुरको हँसिलो अनुहारले मलाई सधैं हिम्मत र उमंग दिएको छ। हजुरको साथले मनमा शान्ति र बल दिन्छ, जसले मलाई अघि बढ्न प्रेरित गर्छ।

मेरो शक्ति भनेकै हजुर नै हो, बाबा।
जब केही कुरा बारम्बार असफल हुन्छन्, र म हार मान्न थाल्छु, त्यो बेला हजुरले सधैं मलाई साहस, हिम्मत, र आत्मबल दिनुहुन्छ।
“माया गर्छु” भन्ने शब्द सानो लाग्न सक्छ, बाबा। तर एक दिन म पनि सफल हुनेछु, र हजुरले देखेका सपनाको एउटा अंश म पूरा गर्नेछु।

कमजोर छैन म, बाबा, यति छिटो हार मान्ने छैन। विश्वास गरेर बस्नुस्, हजुरको संस्कारमाथि औंला उठाउने मौका सकेसम्म कसैलाई दिने छैन।

आजको विशेष दिनमा हजुरको त्यो बोली, “छोरी, म सधैं तिम्रै साथमा छु,” अझै मेरो कानमा गुञ्जिन्छ। आजको विशेष दिनको विशेष शुभकामना, बाबा। हजुरलाई धेरै धेरै माया अनि सम्झना।

-इरा अर्याल

पर्दा पछाडी रमाउँछन, सबै कुरा जितेर पनि सम्मान छैन ,
मेरा लागि बाभन्दा ठुलो अर्को कोही भगवान छैन ,
घाम बन्न सकुँ छाहारी बन्न सकुँ र खुशी बन्न सकुँ,
म हार्दा अनि हौसला बन्छन, मेरो त्यस्तो केही शान छैन

बालाई खुशी भनेकै छोराछोरीको सुख हो, पर्दैन धन दौलत जतिनै दिएपनि
ऊनलाई फोन पनि गर्नु पर्दैन, महसुस गर्छन टाढा बसेर मात्र सम्झिए पनि
आफू सकिन, त्याग्न पछि पर्दैनन सन्तानका लागि बा
सोध त सधैँभरी खर्च हुन्छ तिम्रा लागि भलै आफ्नो गोजी रित्तिए पनि ।

बालाई नयाँ कपडा किन्नु भनेर भन्नु पर्छ, पुरानोमै बिताइदिन्छन साल पनि ,
मुटुनै फुट्ने चोट हुन्छ मनमा ठिक छ भनिदिन्छन हाल पनि
बाको त्याग सम्झन्छु , बाको संघर्ष सम्झन्छु मेरा खुशीको लागि ,
अ मुल्य अ तुल्य लाग्च बासँगको हरेक अङ्कमाल पनि ।

बाका कैयौँ सपना अपुरा छन, ताकि हाम्रा सपना पुरा होस, छोरा छोरीलाई केही कुराको कमी नहोस के फरक पर्च र आफ्ना अधुरा होस,
म बा जस्तै बन्न नसके पनि बाका केही सपना पुरा गर्न सकुँ, जहाँ मानवताको कुरा हुन्छ , भगवानको कुरा हुन्छ त्यहाँ बाको पनि कुरा होस ।

दुनियाँले जे सुकै भनोस बा चासो छैन ,
बाको खुशी भन्दा ठुलो कुनै हाँसो छैन ,
म सधैँ चिनिरहुँ यो समाजमा तिम्रो नाम लिएर ,
तिमी जिन्दगी हौ बा, तिमीसँग गुनासो छैन ।

बा रहुन्जेल म सुरक्षित छु मेरो अस्तित्व सुरक्षित छ
मैले आफ्नो छायाँ खोज्नु पर्दैन
बा रहुन्जेल मैले अन्त माया खोज्नु पर्दैन ।

– अनिता रेग्मी

म शब्दलाई भावनामा परिणत गर्ने मान्छे
म कल्पनामा डुबेर चुर्लुम्म हुने मान्छे
म कोर्दा आकाशलाई पाताल, पाताललाई आकाश
अग्लो लाई होचो, होचोलाई अग्लो,
गहिरोलाई सम्म, सम्मलाई गहिरो दिनलाई रात रातलाई दिन सोच्न सक्छु
म कल्पनामा संसारको अवतार बदल्न सक्छु, गति बदल्न सक्छु
म कोर्दा आफुलाई सक्षम, असक्षम, सज्जन, खराब, शिथिल, दृढ,
बुढो, बाल, प्रफुल्लीत, उत्पिडित, परदेशी, घरदेशी प्रत्यक चरित्रमा उतार्न सक्छु।

म कल्पनामा‌ संसारको आकार बदल्न सक्छु तर बाबा
जब तिम्रो कुरा आउछ म छोरी भाएर
आफ्नो भावना कोर्न सक्दिन

म तिमीलाई बिट मार्ने गरि शब्द छाड्न सक्दिन
सत्य अनि छर्लङ्ग , तिम्रो त्याग कोर्न सक्दिन
अब भयो भनि तिम्रो बारे शब्द छोड्न सक्दिन
म सबैको भावना कल्पनामग्न भएर कोर्न सक्छु
तर छोरी भएर तिम्रो बारे कोर्न सक्दिन
म तिम्रो त्यागको बिट मार्ने सक्दिन

पढ्छु तिम्रा मौनता भित्र लुकि बसेका चिन्ताहरु
मलाई लिएर त्यो मनमा फक्रिएका जन्जिरताहरू –
तिम्रा विलुप्त सपनाहरू र अभ्यन्तरमा रहेको प्रेम त छदै छ
तिमीले लुकाउन खोजेका निस्तब्ध उद्धिग्न त छदै छ
चूर्णविचूर्ण भएका तिम्रा चाहाना त छदै छ
अनि त्यो भित्री मनका अव्यक्ति भावना त छदै छ !

तिम्रो शरिरबाट छुटेका रगत र पसिना,
परिस्रम क्लान्तपरेको मन
त्यो शरिरमा बसका डोब
अनि तिम्रो उद्रिएको कोट
तिमीले सहेका घामको ताप साथै पानीका बाछिटा
हाल्न सक्दिन म कुनै शब्दको बिटमा
तिमी भगवान‌ होइनौ,
भगवान भएको भाए त्यति चोट र चिन्ता सहनु पर्थेन सायद
तर सामान्य पनि छैनौ,
न म साहित्यकार बनेर तिम्रो निम्ति रहेको सम्मान र माया कुनै शब्दमा छोड्न सक्छु,
न त छोरी भाएर आफ्नै भावनाको बिट मार्न सक्छु
बाबा! तिम्रो बारे केही कोर्न सक्दिन।